Wereldgasten met een wereldbaan

Rikus Wegman (28) en Sijmen Tenwolde (28) zijn de Wereldgasten. Het duo maakte als internationaal ambassadeurs namens de Postcode Loterij een wereldreis langs twaalf landen en zesentwintig projecten. Sinds begin december zijn ze terug. Rikus vertelt over hun visie op goede doelen.

“De mensen die bij dit soort projecten werken, gaan volle bak voor iets waar ze met hart en ziel achter staan,” vertelt Rikus. “Ze doen het niet om financieel beloond te worden of om er eigen gewin uit te halen, maar echt omdat ze heel erg geloven in wat ze doen. Of dat nu het herstellen van een natuurgebied in Bulgarije is of medische zorg bieden in sloppenwijken, het blijven mensen die doen waarin ze geloven. Dat dat met zoveel overtuigingskracht en inzet kan, heeft ons laten beseffen dat het mensenwerk is en die mensen loeiend bevlogen zijn. Sijmen studeerde antropologie en ik heb Nieuwe Media gestudeerd maar in Zambia een onderzoek gedaan. We waren dus niet helemaal vreemd met hoe ontwikkelingswerk er uit ziet.”

Achter hun eigenzinnige en zelf gekozen naam zit meer dan op het eerste gezicht lijkt. “We hebben voor de naam gekozen omdat we ‘m drieledig vonden. We zijn wereldgasten omdat we toffe gasten zijn. Als internationaal ambassadeur ben je overal waar je ter wereld komt te gast. Ten derde zijn we allemaal te gast op onze wereld, en dat zouden we wel eens mogen beseffen.” Die naam heeft ook meegespeeld in de wedstrijd die ze wonnen om ambassadeur te mogen worden. Rikus: “We zaten op de bank en mijn vriendinnetje zei: ‘Wereldgasten. Dat bekt wel lekker.’ We hebben, toen we in de finale zaten, tegen de Postcodeloterij gezegd dat we Wereldgasten een mooie naam vonden. Zo konden we naast Internationaal Ambassadeurs ook als Wereldgasten verder gaan.”

Als een soort Idols voor donateurs organiseerde de Postcodeloterij een wedstrijd. “Er werd geadverteerd met ‘Win een wereldbaan’, en ik geloof dat er wel 5200 teams zich hebben aangemeld. Daaruit zijn wij dus gekozen”, vertelt Rikus trots. “Er waren twee manieren om in de finale te komen. De eerste was door de meeste stemmen te halen via social media, de andere manier was opvallen bij de jury. Wij hebben voor dat laatste gekozen. We zijn bij politici en directeuren van goededoelenorganisaties langs gegaan om te vragen wat zij zouden doen als ze internationaal goededoelenambassadeur waren. Jan Pronk, Ruud Lubbers, Arjen El Fassed en Eveline Aendekerk van Dance4Life, de directeur van Warchild, dat soort mensen. In onze campagne hebben we geprobeerd op die vraag een zinnig antwoord te formuleren. Zo zijn we in de finale terecht gekomen.”

De Wereldgasten hebben veel gezien en veel meegemaakt. Al die indrukken proberen ze op hun manier over te brengen op iedereen die het maar wil horen. “Aan de ene kant willen we het verhaal vertellen van het project, aan de andere kant willen we die knipoog houden en dat mensen ons blijven volgen. Het ene moment hebben we een filmpje waarop we dansend voor een vliegtuig van Greenpeace staan, het andere moment zie je de vernietigingen van illegale houtkap. Dat spanningsveld proberen we altijd te houden. Maar ik denk dat we dat op een mooie en persoonlijke manier hebben gedaan.”